شمس توریزی میگه

این قوم ما را کجا دیدندی و با ماشان چه بودی اگر به واسطهی مولانا نبودی؟
برای آن تا یک چشم دوست بینم،صد چشم دشمن میباید دید. لاجرم میبینم.
دی،خیال تو را پیش نشاندم،مناظره میکردم،که چرا جواب اینها نمیگویی آشکارا و معین؟
خیالت گفت که:شرم میدارم از ایشان،و نیز نمیخواهم که برنجند.
من جواب میگفتم ...
مناظره دراز شد.
چه ماند که نگفتیم؟
نی،خود چه بود که گفتیم؟
خود هیچ نگفتیم.
یعنی نسبت به گفتههای ناقصان همه گفتیم و نسبت به گفتِ خویش،هیچ نگفتیم.